UNDER CONSTRUCTION

WEBSITE UNDER CONSTRUCTION

image2

 

We zijn momenteel bezig met een nieuwe website en ledenzone. Deze zal eind september gelanceerd worden. Huidige leden kunnen gewoon hun lidgeld betalen (zie nieuwsbrief). Nieuwe leden kunnen eerst gratis komen proberen. Als ze overtuigd zijn, kunnen ze voorlopig hun gegevens invullen via dit formulier. Het lidgeld (€90 voor studenten en €110 voor niet-studenten) moet voor 1 oktober betaald zijn op BE25 7360 3918 0182

Ook niet alle informatie op de website is dus up-to date:

Nieuwe leden zijn welkom:
+18j: dinsdag op ZEPPELIN-training (19u30-21u30 op voetbalveld Hertogstraat 178, Heverlee)
11-18j: donderdag op ULM-training  (18u00-19u30 uur op voetbalveld Hertogstraat 178)
6-10j: maandelijks (2e maandag) op BALLOONS-training (17u00-18u00 in sporthal Rijschoolstraat (gratis))

‘Oude’ leden, dit is het algemeen trainingsrooster:

image1

Voor meer info over:
+18-trainingen, mail naar info@jetsetultimate.be
-18-trainingen, mail naar jeugdcoordinator@jetsetultimate.be 

Tot op training!

 

Laatste BU(W)OC weekend van dit jaar

Tijdens het weekend van 8 en 9 juli vond de ontknoping van het Belgische kampioenschap plaats. Met Jetset 1 en LUV was onze club goed vertegenwoordigd op de Blaarmeersen. En de supporters die waren meegereisd werden niet teleurgesteld…

Op zaterdag kwam LUV in actie en onze vrouwenploeg miste haar start niet. Met twee relatief eenvoudige overwinningen (15-2 tegen Brussels Mussels en 15-4 tegen Gentleladies Wit) plaatsten ze zich vlot voor de halve finale op zondag. Voor het echte spektakel bleef het dus wachten tot zondag. Zondag begon met de halve finale bij de mannen: Jetset tegen Mooncatchers. Als regerend Belgisch kampioen waren de Mooncatchers uit Brussel gebrand op een verlenging van hun titel. Wat volgde was een spannende wedstrijd: En ja hoor: onze jongens haalden het Universe-punt binnen! (Bedankt Mieke, voor de live scoring via Facebook.)

In tussentijd speelden de dames van LUV hun halve finale tegen de Brussels Mussels. De 15-2 overwinning van een dag eerder bleek er niet opnieuw in te zitten: met een versterking van het team en hernieuwde moed leek de Brusselse vrouwenploeg klaar voor revanche. Maar het mocht niet baten: LUV overklaste de tegenpartij en stootte met een 13-8 overwinning door naar de BUWOC-finale. Een droomscenario voor elke Leuvense supporter: zowel Jetset als LUV in de finale!

In de namiddag kwamen de dames als eerste in actie. Met LUV tegen Gentleladies Blauw kregen de supporters de topaffiche waar ze van droomden. Maar helaas voor onze Leuvense vrouwen nam de thuisploeg een blitzstart: in een mum van tijd haalden de Gentleladies de halftime binnen met een 8-1 voorsprong. Onze vrouwen zagen de titel stilaan wegglippen… Maar na de halftime zagen we een herboren LUV. Met een no marking zone in defence en enkele schitterende layouts in offence stelden ze orde op zaken. Met een 10-4 score leek de comeback nog steeds mogelijk. Desondanks lieten de Gentleladies zich niet zomaar aan de kant zetten. Ze maakten de wedstrijd af met 15-6 en maakten zo alvast een eind aan de Leuvense droom.

De hoop van de Leuvense supporter rustte nu op de mannenfinale: Jetset – FreezzzBeezzz. En of je nu fan was van Leuven of Brugge, het eerste punt zal niemand ontgoocheld hebben: na maar liefst 8 minuten en onnoemelijk veel turns namen de Beezzz een 1-0 voorsprong. Na dat eerste punt leken beide ploegen beter in de match te zitten en werden de punten (iets) korter. Na een lange eerste helft stond het 8-4 voor de Bruggelingen, maar met de hoeveelheid turns in deze wedstrijd leek het nog alle kanten uit te kunnen. De tweede helft startte zeer ongelukkig voor Jetset. Bij de FreezzzBeezz leek alles te lukken en al gauw stond het 14-7. Acht matchpunten voor Brugge. Voor Jetset was het nu of nooit. En toen was het tijd voor de comeback: Jetset speelde alsof elk punt het laatste zou kunnen zijn (wat eigenlijk ook zo was) en bracht een weergaloos spel. Bij 14-10 begonnen de supporters er ook weer in te geloven. Langs het veld klonk het “Nog maar 5! Nog maar 5!”. En even later: “Nog maar 4!” Maar dan gebeurt het onvermijdelijke: de FreezzzBeezzz maken het af op 15-11 en slepen hun tweede Belgische titel in de wacht. Jetset sluit het Belgisch kampioenschap af met een zilveren medaille, zowel bij de mannen als bij de vrouwen.

 

LUV met drie teams op BUWIC qualifiers

Twaalf februari was een historische dag in frisbeeland: voor het eerst zouden 16 vrouwenteams strijden voor de Belgische indoortitel 2017, maar vooral, JetSet Ultimate was als eerste en enige club met 3 teams vertegenwoordigd op dit kampioenschap: OneLUV, LUV-U-2 en de beLUVten.

One-LUV (Jolle, Char, Esther, Hilke, Carolina, Floor, Saskia en Perrine) trok met alle plays in het hoofd naar de Wijnpers. Spekkies 2, een jong en enthousiast team, was onze eerste tegenstander. One-LUV begon gefocust de wedstrijd en tekende zo een mooie score op van 13-0. De vrouwen van Helgtre verrasten ons met hun verbeterde indoor spel en vele upsides. We pasten onze defense aan en konden vlot winnen met 12-4. Na een lange pauze speelde we de tegen Flying Rabbits Kiekebitches, één van de meest intensieve matchen. Vanaf het eerste punt kregen we een sterke zone D tegen, maar al snel vonden we een antwoord op deze zone en maakten we 11 mooie punten.
Onze laatste match, de kwartfinale, speelden we tegen Spekkies 1. We begonnen minder gefocust aan de match, maar toch werd de wedstrijd gespeeld op het scherpst van de snee. Lang ging de stand gelijk op, maar bij 6-6 toonde we dat weer helemaal in de wedstrijd zaten en scoorden enkele mooie punten, onder andere een mooie lay-out van Jolle. Zo eindigden we de dag met een overwinning met 11-8.
Na vier matchen sloten we dag af met, vanaf dan onze rivalen, LUV-U-2 in de Himalaya. Daar werd geklonken op de twee Jetset teams die Leuven gaan vertegenwoordigen in de play-offs.

image (1)

LUV-U-2 (Claida, Bea, Annie, Mieke, Valerie, Bockie, Marieke en Louise) bond in poule C de strijd aan tegen Flying Pinguins, Xelles en Skywalkers. Ons doel was bij de eerste twee eindigen van deze poule zodat we later die dag de kwartfinale konden gaan spelen in De Wijnpers. De eerste twee machten kwamen we zeer gefocusd voor de dag. Met swingend indoorspel vonden we elkaar bijna blindelings en konden we beide matchen makkelijk winnen met 9-2. De match tegen Skywalkers begon iets moeizamer en de bordjes bleven in evenwicht tot 3-3. We hadden wat moeite om door hun goed opgestelde zone te geraken, maar dat keerde halfweg de wedstrijd, en zo konden we de wedstrijd toch vlot winnen met 8-5. Als winnaar van poule C zouden we kwartfinale spelen tegen Gentleladies2, die hun poulematch tegen D-girls toch enigzins verrassend verloren en tweede werden in poule D. Die kwartfinale werd een ware thriller. Gentle zetten de hele match lang een efficiënte zone op waar we maar heel moeilijk een antwoord konden op vinden. Hoewel in offence begonnen, kwamen we heel snel 2-0 achter. Het was vechten voor elke disc en elk punt. Maar door een betere offence en sterke defence kwamen we stilaan terug in de wedstrijd. Het werd 7-7 en dus zou een universe point bepalen welk team zich zou plaatsen voor de halve finales een maand later. We starten het universe point in offence en wachtten geduldig op een opening. Met een upside van Bea naar Mieke maakten we het in stijl af! Overwinning een feit en een plaats in de halve finales verzekerd.

16716214_10154046676966403_8716908093874639117_o

 

De beLUVten werden vertegenwoordigd door toss queen Caroline, spirit captains Eva en Maartje, motivational coach Joni, yell queen Anneleen, playbook queen Astrid, time captain Lena en energiemanager Jana en Anne. Last minute op de hoogte zijn van je taakje bleek voor beLUVten dé sleutel naar succes om met opgeheven hoofd te blijven spelen tegen drie eerste ploegen (Gentle, Freespect en Flying Rabbits). Hoewel we deze matchen keihard verloren, verloren we wel met keiveel liefde. Want zo zijn we. Triple LUV is triple love, ofzoiets. Ergens opgevangen in de wandelgangen…
In de drie eerste matchen slaagden we erin om 1 punt te maken tegen de Flying Rabbits (of was het nu tegen Freespect? Ha, we waren misschien iets meer bezig met de verticale en horizontale stacks, dan met het bijhouden van de score). Hoe meer speelminuten we achter de rug hadden, hoe beter we erin slaagden om de disc rond te spelen, zonder fouten te maken in de forcekant en onnodige drops te vermijden (oei, tautologie; maar de disc werd dus goed bewaard!). Wellicht kwam dit door de enthousiaste en opbouwende coaching van Mathias, onze meest bio-ingenieuze trainer die zijn stem af en toe verloor door het roepen hoe cruciaal dumppassen zijn, en dat overmoedige snel-naar-voor-gooi-passen niet nodig zijn (het frisbeejargon staat momenteel nog wat in zijn kinderschoenen; maar heej, dat beLUVt voor later). Geleerd op 12 februari: ultimate verliezen kan ook ultimate leerrijk zijn.
De laatste match was een plaatsingsmatch tegen het tweede team van Freespect. Inmiddels waren we één vrouwtje verloren aan familiale verplichtingen elders, dus onze lijnen werden wat aangepast, maar we hadden zin om deze gelijk-opgaande match te spelen (en te winnen)! Freespect tikte als eerste in met de 1-0 en helaas was de trend voor de rest van de match een beetje gezet. We slaagden er nog in om 3 punten te maken, maar Freespect haalde uiteindelijk toch de gouden 7. Om een of andere vreemde reden was onze focus weg en maakten we bovendien plots veel drops en andere fouten. Mathias was niet blij (nadien uiteraard terug wel! Veel love voor LUV, sowieso), maar bon, werkpunten voor de beLUVten moeten er ook zijn, jazeker, wat moeten we anders doen op de nog resterende trainingen. Ik stel voor dat de beLUVten volgend jaar gaan voor de niet-laatste plaats (ik zou zelf lichtjes durven mikken op de top 3, ofzo!): the only way is up!

luv

 

LUV op zoek naar goud op indoortoernooi in Tours

Op 3 februari 2017 vertrokken we met 2 wagens en 10 LUV-spelers naar het verre Tours om er aan te treden in het indoortoernooi Oufettes: Louise, Valerie, Carolina, Jolle, Char, Mieke, Charlie, Sas, Floor en supporter Hilke. We hadden dit toernooi gecategoriseerd als een funtoernooi en zagen het als de ideale voorbereiding in de aanloop naar de BUWIC qualifiers één week later. Wat matchritme opdoen, connecties op het veld versterken, en dat uiteraard allemaal met het nodige plezier op en naast het veld en in onze AirBnB appartement.

Met 10 andere Franse teams gingen we de strijd om het goud aan. Op zaterdag stonden vier van onze vijf poulematchen gepland, elk 25 minuten lang. Het eerste deel van onze eerste match tegen Tchakaponk werd gekenmerkt door iets teveel fouten, wat deels kwam door de supergladde ondergrond van de sportzaal. Het was daardoor wat zoeken naar de timing van cuts en worpen. Echter, na deze aarzelende start met een 5-4 in ons voordeel, konden we toch een vlotte overwinning van 12-5 laten optekenen. De tweede en derde poulematch kunnen we heel kort over zijn, omdat de wedstrijden ook niet meer waren dan dat: te groot niveauverschil, weinig tegenstand, en aldus twee duidelijke 13-0 overwinningen tegen Anno Riant en Les Coulottées, na respectievelijk 23 en 19 minuten. Nog wat in de overwinningsroes van de vorige matchen en met een beetje teveel quiche, waren we nog niet helemaal wakker in de eerste minuten van onze vierde poulematch. We kwamen heel snel 0-2 achter tegen 33Tours en wisten dus dat het tijd was om een tandje bij te steken. Zo gezegd, zo gedaan, en met flitsend indoorspel trokken we de wedstrijd naar ons toe: 3-9.

Voor het avondeten was er nog tijd voor ontspanning in het lokale zwembad van Joué-les-Tours, waar de lay-out skills van menig LUV’er werden bijgeschaafd, bewijze het leuke filmpje op de JetSet Zever Facebookpagina. Na het avondeten was er nog een feestje, maar met een women-only aanwezigheid was het enthousiasme bij de LUV’ers snel bekoeld. We besloten, na het vullen van alles wat wijn en bier kon vervoeren en het binnenhalen van de Limbotitel (uiteraard door Jolle) het feestje verder te zetten in ons appartement. Om 3u gingen de laatsten horizontal.
Om 9u15 werden we alweer op het veld verwacht voor onze laatste poulematch tegen Miss Sun Shine. De eerste keer dit weekend werden we serieus op de proef gesteld door onze tegenstander. Het was de hele wedstrijd een nek-aan-nek-race tot een 8-8 score en nog een tweetal minuten op de klok. We konden gelukkig onze offence houden en scoorden net voor tijd de 9-8. Gezien geen exaequos mogelijk waren, wisten we dus dat dit ‘the-point-to-avoid-universe’ was en het tijd was om de power line een eerste keer op te roepen. En ja hoor, met een blade van Jolle naar Mieke zetten we de 10-8 eindscore vast. Winnaar van onze poule!!!

In de halve finale kwamen we uit tegen DétoNantes, die de tweede plaats in de andere poule hadden veroverd. Het werd een intensieve wedstrijd, waar we continu de focus moesten houden, maar die we toch met een mooi puntenverschil konden winnen.

In de finale kwamen we opnieuw uit tegen 33Tours uit Bordeaux. Met onze overwinning van de dag ervoor en een schitterende halve finale, hadden zo goed als alle aanwezigheden al ons uitgeroepen tot de absolute titelfavoriet. Niemand die had kunnen voorspellen dat we daar enkele kleine foutjes in een mum van tijd 0-3 achter zouden komen. Met slechts 30 minuten speeltijd, wisten we dat de achtervolging onmiddellijk moest worden ingezet om nog aanspraak te kunnen maken op de zege. Beetje bij beetje slopen we dichter: 1-3, 3-5, 4-6. Wat in het elfde punt gebeurde, zal nog lang op de netvliezen gebrand staan van alle toeschouwers op de volgepakte sideline. Een mooie breakpass van de tegenstander lijkt de 4-7 op het bord te zetten, maar een prachtige lay-out D van Jolle in de zone, die haar een uur later terecht de titel van ‘Joueuse la plus OUF’ zou opleveren, voorkomt het ergste. Het was één van de sleutelmomenten in de finale die ons het mentale voordeel opleverde en de 5-6. Wat volgde in het punt daarna was een geuse titanenstrijd. Met een gigantische foutenlast van beide teams en evenveel turns (we schatten een 7-tal aan elke zijde), konden we na 28 minuten de bordjes voor de eerste keer gelijk hangen: 6-6. We hingen daar op ons elan en konden onmiddellijk opnieuw een break afdwingen: 6-7 en de tijd was over. We speelden cap+1, dus de eerste die 8 punten scoorde, zou winnen. En zoals het goede finale dat vraagt, maakten onze tegenstanders gelijk en zou er op Universe Point bepaald worden wie met de titel naar huis ging. De powerline werd opgeroepen. En zoals dat bij Universe Points ook meestal gaat, is het team dat in offence start te nerveus en spelen ze de disc kwijt. En zo geschiede ook! LUV in D op universe point. Maar wat ons in het verleden zo vaak niet gelukt was (een finale afmaken), lukte in Tours gelukkig wel. We dwongen een fout af bij de tegenstander door een strakke vrouw-op-vrouw-verdediging en met een korte backhand van Carolina naar Jolle zetten we de finale cijfers vast: 8-7 voor LUV en de titel een feit. Het publiek had werkelijk gesmuld van deze finale en was samen met ons wild enthousiast over onze titel.

Een schitterend weekend met een prachtig team! Het harde werk onder onze voormalige trainer Kevin en onze huidige coaches Jolle, Char, Esther en Bé, heeft geresulteerd in strak indoorspel, een goede teamsfeer en schitterende resultaten. Is dit een voorbode voor 2017? Laat het ons hopen!!! We gaan er alvast voor! #OneLUVoneLife #dreamteam
(verslag: Mieke Deschodt)

LUV

 

Jetset @ BUMOC 2015Jetset @ BUMOC 2015

Zaterdag 17 oktober trok Jetset Mixed naar Mechelen om de titel te verdedigen op BUMOC (Belgian Ultimate Mixed Outdoor Championship). Zaterdag was het kou en grauw,  maar dat hield ons niet tegen om onze vier matchen te winnen. Tijdens onze eerste twee matchen tegen XL Mixed en OuftiNalinnes speelden we super efficiënt door foutloos te spelen en een sterke verdediging  op te stellen. Tweemaal was het 15-3. Daarna kwam de match tegen Gentle Cooperation. Zij kwamen wat benen te kort en werden met 10-6 verslagen. De laatste match was tegen de Flying Rabbits, die ook hun drie voorgaande matchen hadden gewonnen. Het was winnen en zondag pas om 12u spelen of verliezen en om 9u30 spelen. Een spannende match werd het, maar uiteindelijk vonden we ons eigen spel weer en wonnen we met 12-7. Yes… frisse benen morgen!

Zondag waren we een vrouw armer en een man rijker. Ondanks onze frisse benen, kregen we het hard te verduren tegen de Flying Penguins (die zondag sterspeler Benoît rijker waren). Onze verdedigingstactieken hadden weinig effect op het team, maar vooral wijzelf maakten veel fouten. Veel drops, veel gemiste catches… We verloren met 9-11. Onze kleine finale speelden we daarom tegen Diabolic Heaven. Door onze teleurstelling begonnen we zoals we vorige match hadden geëindigd: met veel fouten. We geraakten achter, maar langzaamaan voelden we dat we deze match konden winnen. Een 13-9 overwinning bracht ons op de derde plaats.
Met maar één nipt verloren match, was de bronzen medaille een kleine troost. Proficiat Flying Penguins (Louvain-La-Neuve)!

 

Fonske Cup 2015 : Waar zal jij eindigen?Fonske Cup 2015 : Where will you finish?

Zondag 25 Oktober 2015 gaat het jaarlijkse discgolf tornooi van Jetset door. Waar zal jij eindigen?

Leden: inschrijven via de ledenzone van de website

Niet-leden: contacteer BeireSunday October 25th 2015 the anual discgolf tournament of Jetset will happen. Where will you finish?

Members: subscribe through the members area

Non-members: contact Beire

 

Propellers @ The Siege of Limerick

Op een mooie donderdagochtend besloot een selecte groep Propellers, versterkt met rijzend talent uit andere windstreken, om het zonnige België  te verlaten om op zoek te gaan naar wind en regen. Je moet wel gek zijn! Slechts 1 goede reden stelt een mens in staat om zulke dwaasheden uit te halen: “Ultimate Frisbee”. Deze donderdag moet zowaar de rustigste dag geweest zijn uit het leven van Manu De Pauw, die besloten had om niet te slapen van woensdag op donderdag. De andere teamleden beklagen zich de keuze van Manu niet! Een snelle vliegtuigtrip en een korte taxi-rit later arriveren we bij een knoert van een jeugdherberg. We droppen onze bagage daar, vastbesloten om te genieten van Dublin. Maar hier kunnen we kort over zijn. Buiten enkele gezellige pubs is er in Dublin niet veel waar een mens wild van wordt … Na een bezoek aan de Jameson distillerie, een replica zowaar, en enkele shots heerlijke Schotse whisky later werd het tijd om onze beentjes wat los te gooien. De Europese kampioen spikeball liet de rest voelen waarom ze nog hard moeten trainen terwijl Ierse rugby-boys Conor’s GSM vermorzelden. Enkele hucks later was ieders energiepeil zodanig gezakt dat een all-you-can-eat ‘Mongolian BBQ’ erg geapprecieerd werd. Na een afsluiter in de pub, in de achtergrond voorzien van scheurende live-muziek, was het tijd om ons stapelbedje in te duiken. Slapen werd helaas onmogelijk gemaakt door de wereldkampioen snurken, die toevallig onze dorm-room had uitgekozen tijdens zijn trip naar Dublin.

Na een uitgebreid ontbijt, bestaande uit toastjes met confituur, bezochten we ‘the Natural History museum’, maar de alcoholiekers onder ons dreven de groep al gauw opnieuw de pub in. Aan de hand van enkele spelletjes kwamen we het een en het ander van elkaar te weten. Zoals men wel eens zegt: “Op café worden de teams gesmeed’! Van de pub rolden we bijna rechtstreeks de bus in. Tijdens deze  3 uur durende busrit werd de pijn verzacht door, u raadt het nooit,  drank… Op weg naar Limerick kunnen we deze rit samenvatten aan de hand van de gelijknamige dichtvorm.

Tijdens ‘t drinken gaf Yoram wel gaas
Daarna had hij  druk op zijn blaas
Hij moest heel erg zeiken
Maar de bus kon niet wijken
Dus plaste hij maar in een vaas

Na een korte wandeling en een vliegensvlugge check-in, was het tijd om onze dag feestelijk af te sluiten. Tijdens het eerste feestje werd al vrij snel duidelijk dat we de ‘spirit’-prijs mee zouden nemen naar Leuven! Dries en Pierre namen het DJ-werk op zich en de rest danste tot ze er bij neervielen. Zelfs Manu kwam opnieuw tot leven. Omdat we toch vooral kwamen om te sporten, besloot iedereen wijselijk om op tijd zijn bed op te zoeken. Frisheid kon wel eens het sleutelwoord zijn in een land waar wind, regen en zon elkaar sneller opvolgen dan eender waar in Europa.

Als buddy van gastvrouw Nuala had ik het geluk om een lift te krijgen in haar Ierse ‘Volkswagen Polo’. Mathias en Manu waren de andere gelukkigen. Dit halfuurtje extra slaap deed mij alleszins deugd.

We werden geloot als 17de team op 24 ploegen. Onze eerste wedstrijd was een echte nek-aan-nekrace. In de moeilijke weerscondities toonden we ons het geduldigste en wonnen de wedstrijd tegen DCU met 10-9. In onze tweede wedstrijd tegen Belfast leken wij als wind-ervaringsdeskundigen naar buiten te komen. We wonnen erg vlot met 10-6. Na een middagmaal, bestaande uit stokbrood, avocado’s, tomaten, kaas, hesp, chocolade en snoepjes, en na de nodige middagrust stond onze laatste poulewedstrijd op het programma. De windsnelheden waren de hoogte ingeschoten en ditmaal was de tegenstander van ander hout gesneden. In deze omstandigheden maakten zij gebruik van enkele indrukwekkende catchers (de ene catch al wat luckier dan de andere) waardoor het moeilijk was het hoofd boven water te houden. We verloren in een leuke felbevochten strijd met 10-6. Door dit verlies hadden we ons lot niet meer in eigen hand. Maar omdat het Kasper zijn verjaardag was, hebben de goden ons een dienst bewezen. Door onderlinge verliesmatchen mochten wij een cross-over spelen tegen de 15de ploeg, Gravity. Omdat topploegen weten wanneer ze moeten pieken, haalden we ons beste niveau. Iedereen had nog genoeg jus in de benen om Gravity een pijnlijke 13-3 aan te smeren. Na deze wedstrijd was iedereen voldaan. Onze doelstelling was bereikt. De volgende dag zouden we spelen voor de plaatsen 9-16.

Door de euforie van de laatste wedstrijd, wandelden we op een wolk naar het hotel. Nuala en Kasper zorgden voor genoeg eten om een heel derdewereldland mee te voeden. Op z’n romeins, liggend in de gang van het hotel, werden pizza’s en frieten verorberd dat het een lieve lust was. Toen iedereen bijna op ontploffen stond, kwam Koen aandraven met een taart voor de jarige Kasper. Hiep hiep hoera! De gedachte aan al dat lekkers maakt me opnieuw misselijk. Na de platte rust trok iedereen zijn ‘Austin Powers’-kostuums aan (de ene was al beter geslaagd dan de andere) en de pendelbus bracht ons naar het feestje. Een live-bandje voorzag ons van de nodige animatie, hoewel de aanwezige fuifbeesten erg behulpzaam waren.

De eerste dag was goed verteerd en tijdens onze eerste wedstrijd van dag 2 stond MU op het programma. De weerscondities waren erg gunstig deze keer. Nuala gaf de nodige tips en we begonnen onmiddellijk op een degelijk niveau. We verdedigden secuur en ook offensief werden heel wat hoogstandjes uit de mouw geschud. Op het einde van de wedstrijd werden enkele kleine foutjes pijnlijk afgestraft: 12-10 verloren (maar wel een Callahan voor PJ).
Onze tweede wedstrijd van de dag was tegen ‘Saxy Divers’ uit Duitsland. De wind  kwam opnieuw opzetten waardoor de handlers het moeilijker hadden om doorheen de zone-verdediging te geraken. Deze wedstrijd wordt omgedoopt tot Callahan-game van het toernooi. Koen tot 2x toe deed een duit in het zakje. Nuala deed er eentje cadeau aan de ‘Saxy Divers’. De Duitsers maakten tijdens deze wedstrijd het gezegde ‘Een wedstrijd duurt 60 minuten en aan het einde winnen de Duitsers’ helaas waar. We verloren na een wedstrijd met heel wat discussies en enkele stevige body-contacts met 11-8.
In onze derde wedstrijd ontmoetten we een oude bekende: ‘Snatch’. Omdat de wind niet meer van de partij was, konden we deze keer beter ons mannetjes staan. We schoten erg sterk uit de pedalen en namen al snel enkele punten voorsprong. Door een stevige zone-verdediging, verloren we meer en meer terrein. In de laatste minuten viel er nog een slachtoffer. Yoram voelde een scheut in zijn knie. Enkele prachtige EHBO-verpleegsters namen het aan de zijlijn op voor de onfortuinlijke Kerckhofs terwijl wij, aangedaan door het verlies, ons niet meer kunnen redden. We verliezen ook onze derde wedstrijd met 11-8. Tijdens de afwezigheid van Yoram, die terzelfdertijd opgelapt werd in de ziekenwagen, verrichtten wij nog wat administratie. Na een interne stemronde werden volgende individuele prijzen verdeeld binnen ons team:

MVP: Pierre Jadoul  (Winnaar van een prachtige short)
MSP: Stijn Van Raemdonck (Winnaar van een prachtige CUP-cake)

Bij de prijsuitreiking viel ons onverwachts nog een andere prijs te beurt! We wonnen de ‘Spirit of the Game’ trofee. Dit is een enorme opsteker en toont nogmaals aan dat we erg goed bezig zijn met ons team! Na enkele selfies met de Ierse Fellaini, wandelden we opnieuw naar de bushalte waar ons opnieuw een 3 uur durende busrit te wachten stond. Bij aankomst in Dublin kozen we voor den gezonde ‘burgerking’ als afsluiter van een geslaagd weekend. Na het eten trokken de meesten naar hun bedje, Pierre tevergeefs naar een taak (spijtig genoeg vergat hij het tijdsverschil) en de harde kern naar de pub. De pub deed helaas al snel de deuren dicht zodat we allen op een schappelijk uur naar dromenland vertrokken.

Dit weekend was voor velen een erg goede leerschool. We hebben vaak in erg moeilijke omstandigheden gespeeld en ons toch vrij goed kunnen redden. Verder was het ook een goed team-buildingsweekend waarbij we elkaar beter hebben leren kennen en appreciëren.

Uw kapoen Robin